Beschrijving
Is alle geweld uit den boze? Is er alleen maar zinloos geweld? Wat moeten we dan met het recht op zelfverdediging en met het strafrecht in onze maatschappij?
Religie wordt momenteel sterk geassocieerd met de belangrijkste bron van geweld in de Westerse wereld: het fundamentalistisch gemotiveerde terrorisme. Daardoor is er onder christenen, zeker in Europa, een sterke neiging om elke vorm van geweld te veroordelen. Juist de godsdiensten, de christelijke voorop, dienen voor vrede te waken! Tegelijk is de roep om vergelding krachtiger geworden. Ook deze roep vindt een zekere weerklank in de kerk.
In dit tweede Utrechtse Cahier willen we deze heikele thematiek oppakken vanuit de hoofdstroom van de christelijke, sterk bijbels denkende traditie. Vanuit de hedendaagse huiver voor geweld vinden velen het Oude Testament met zijn verhalen over Israëls heilige oorlogen een dubieus boek. Is het alternatief dat we met het Nieuwe Testament de andere wang toekeren? Ook onze eigen geschiedenis komt in het geding, bijvoorbeeld met de scheiding van kerk en staat. Hoe geloofwaardig is een geweldloze kerk die de staat het zwaard laat dragen? Een bezinning op ‘islam en geweld’ kan niet ontbreken, maar dan als christendom met de hand in eigen boezem.
